Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.geschichtewiki.wien.gv.at/Wiener_Schnitzel

Źródło: Wien Geschichte Wiki (Austria)

Sznycel wiedeński nosi tę nazwę od tysiąca osiemset trzydziestego pierwszego roku

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, wiedeński sznycel dostał swoją nazwę już prawie dwieście lat temu, a ja wciąż mówię na to kotlet!

Muzcia: Muxio, to prawda. Wiedeńska encyklopedia miejska pisze, że nazwa wiedeńskiego sznycla pojawiła się pierwszy raz w tysiąc osiemset trzydziestym pierwszym roku, w książce kucharskiej Marii Anny Neudecker.

Muxio: Tysiąc osiemset trzydziesty pierwszy rok, a do powszechnego użycia nazwa weszła dopiero pod koniec wieku.

Muzcia: Tak. Sam sposób przygotowania jest starszy. W osiemnastym wieku w Wiedniu już smażono złociste sznycle cielęce w mące i bułce tartej.

Muxio: Bułka tarta nie poszła na zmarnowanie, bo pszenny chleb był drogi.

Muzcia: W tysiąc osiemset dwudziestym siódmym roku Magdalena Rettig podała przepis na pieczone sznycle cielęce.

Muxio: Potem pojawiły się kolejne wiedeńskie książki z bardzo podobnym kotletem.

Muzcia: Tak. W tysiąc osiemset czterdziestym szóstym roku i w tysiąc osiemset czterdziestym dziewiątym roku przepisy są już bliskie dzisiejszemu sznyclowi.

Muxio: Do tego cytryna albo sałatka ziemniaczana.

Muzcia: Tak podaje opis. Bierze się płatek z górki albo łopatki cielęcej, rozbija, soli, obtacza w mące, jajku i tartej bułce.

Muxio: Prosta kuchnia, a dziś już znak Wiednia.

Muzcia: Nazwa przyszła z książki kucharskiej, a smak ułożył się wcześniej, przy zwykłym stole.

Muxio: Najpierw złota panierka, potem dopiero szyld z wiedeńską nazwą.

Muzcia: Tak ułożyła się ta historia. Sznycel został codziennym, a potem sztandarowym daniem Austrii.

Muxio: Ja na początek rozbiję jeden spokojny płatek i nie szukam starych ksiąg kucharskich.

Muzcia: Muxio, jeden spokojny kotlet wystarczy na początek. Wiedeński sznycel zostawmy austriackim kuchniom.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.