Artykuł był inspirowany tekstem

https://news.mit.edu/2026/design-software-reimagines-everyday-objects-as-self-aware-devices-1022

Źródło: MIT News (USA)

Przedmioty z drukarki, które czują dotyk: lampka, rękawica i kontroler rekin

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, w Massachusetts naukowcy drukują przedmioty, które czują dotyk. Widziałaś już taką lampkę?

Muzcia: Muxio, widziałam w opisie! Nowy program sam wbudowuje czujniki w przedmiot drukowany w trzech wymiarach. Czujniki trafiają tam, gdzie przedmiot się zgina.

Muxio: Czujniki w lampce? Po co lampce uczucia?

Muzcia: Mała składana lampka wyczuwa, kiedy ktoś ją ściska, i sama zmienia jasność. Po złożeniu wygląda jak kartka papieru.

Muxio: A dotąd czemu to nie działało?

Muzcia: Czujniki i przewody drukowano z tego samego materiału, więc sygnały się mieszały. Badacze porównali to do dwóch stacji radiowych grających naraz. Przez to rękawica przekazywała robotowi błędne polecenia i nie rozpoznawała dokładnie kąta zgięcia.

Muxio: I jak to rozwiązali?

Muzcia: Program używa dwóch różnych materiałów: jednego na czujniki z mocnym sygnałem, drugiego na przewody, które nie przeszkadzają.

Muxio: Co jeszcze wydrukowali?

Muzcia: Rękawicę, która zapisuje, jak zginają się palce, i przekazuje to robotycznej dłoni. Robot uczy się wtedy chwytać klocki.

Muxio: A coś do zabawy?

Muzcia: Kontroler do gier w kształcie rekina z ogonem działającym jak dżojstik. Jest też podstawka, która rozpoznaje położony na niej banan. Rozpoznaje go prawie od razu, dzięki zapisanym danym dotykowym.

Muxio: Ile ruchów taki przedmiot wyczuwa?

Muzcia: Do trzech osi naraz: ściskanie, ruch w górę i w dół oraz na boki. Wcześniejsze metody zwykle pozwalały na jedną.

Muxio: Czyli moja doniczka niedługo poskarży się, że jej nie podlewam?

Muzcia: Muxio, tego badacze nie obiecują. Muszą jeszcze dopracować kalibrację, bo dwa identyczne wydruki potrafią dawać różne odczyty.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.