Artykuł był inspirowany tekstem
https://news.mit.edu/2026/design-software-reimagines-everyday-objects-as-self-aware-devices-1022
Źródło: MIT News (USA)
Przedmioty z drukarki, które czują dotyk: lampka, rękawica i kontroler rekin
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, w Massachusetts naukowcy drukują przedmioty, które czują dotyk. Widziałaś już taką lampkę?
Muzcia: Muxio, widziałam w opisie! Nowy program sam wbudowuje czujniki w przedmiot drukowany w trzech wymiarach. Czujniki trafiają tam, gdzie przedmiot się zgina.
Muxio: Czujniki w lampce? Po co lampce uczucia?
Muzcia: Mała składana lampka wyczuwa, kiedy ktoś ją ściska, i sama zmienia jasność. Po złożeniu wygląda jak kartka papieru.
Muxio: A dotąd czemu to nie działało?
Muzcia: Czujniki i przewody drukowano z tego samego materiału, więc sygnały się mieszały. Badacze porównali to do dwóch stacji radiowych grających naraz. Przez to rękawica przekazywała robotowi błędne polecenia i nie rozpoznawała dokładnie kąta zgięcia.
Muxio: I jak to rozwiązali?
Muzcia: Program używa dwóch różnych materiałów: jednego na czujniki z mocnym sygnałem, drugiego na przewody, które nie przeszkadzają.
Muxio: Co jeszcze wydrukowali?
Muzcia: Rękawicę, która zapisuje, jak zginają się palce, i przekazuje to robotycznej dłoni. Robot uczy się wtedy chwytać klocki.
Muxio: A coś do zabawy?
Muzcia: Kontroler do gier w kształcie rekina z ogonem działającym jak dżojstik. Jest też podstawka, która rozpoznaje położony na niej banan. Rozpoznaje go prawie od razu, dzięki zapisanym danym dotykowym.
Muxio: Ile ruchów taki przedmiot wyczuwa?
Muzcia: Do trzech osi naraz: ściskanie, ruch w górę i w dół oraz na boki. Wcześniejsze metody zwykle pozwalały na jedną.
Muxio: Czyli moja doniczka niedługo poskarży się, że jej nie podlewam?
Muzcia: Muxio, tego badacze nie obiecują. Muszą jeszcze dopracować kalibrację, bo dwa identyczne wydruki potrafią dawać różne odczyty.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.