Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Ancientist (Dania)
Duński topór z poroża jelenia sprzed ośmiu tysięcy czterystu lat z drewnianym trzonkiem
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, w Danii wykopali topór z poroża jelenia sprzed ośmiu tysięcy czterystu lat. Słyszałaś, że ma nawet drewniany trzonek?
Muzcia: Muxio, słyszałam i aż przetarłam oczy! Znaleziono go na wysepce Egholm koło Aalborga, półtora metra pod ziemią.
Muxio: Drewno przez tyle tysięcy lat? Jak to możliwe?
Muzcia: Mokra ziemia była uboga w tlen, więc rozkład szedł bardzo powoli. Bez tego trzonek dawno by zniknął. Takie warunki pozwalają przetrwać także kościom i narzędziom z kości.
Muxio: Kto robił takie topory?
Muzcia: Łowcy i zbieracze z kultury Maglemose. Mieszkali na południu Skandynawii na długo przed pojawieniem się tam rolnictwa.
Muxio: Czy to był zwykły topór?
Muzcia: To wczesny typ z prostym ostrzem. Otwór na trzonek jest przy nasadzie poroża, a muzeum mówi, że ten kształt jest w tamtym okresie nietypowy. Wcześniej znano podobne topory z innych duńskich bagien.
Muxio: Co jeszcze tam leżało?
Muzcia: Ponad czterysta mikrolitów, czyli malutkich krzemiennych ostrzy. Łowcy przyklejali je do drewnianych drzewców smołą z kory brzozy.
Muxio: Klej z brzozy? Sprytne majsterkowanie.
Muzcia: I praktyczne. Zepsute ostrze dało się wymienić bez robienia całego narzędzia od nowa.
Muxio: A co jedli?
Muzcia: Wśród kości są jeleń, dzik i ryby. Znaleziono też ząb orki sprzed około ośmiu tysięcy pięciuset lat. To dowód, że tamtejsze warunki świetnie chronią znaleziska sprzed tysięcy lat.
Muxio: Wiadomo, do czego służył topór?
Muzcia: Muxio, jeszcze nie. Leży w gipsowym bloku i czeka na konserwację, a specjaliści sprawdzą na nim ślady zużycia i ewentualne zdobienia.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.