Gdy słońce rzucało ciepły blask na miasto Cartagena, Benita Perez spacerowała tętniącymi życiem ulicami idąc w kierunku portu. Umówiła się na spotkanie ze swoją najdroższą przyjaciółką, Carlą, a podekscytowanie trzepotało jej w piersiach.
Na to spotkanie założyła bardzo ekstrwagancki damski garnitur w bardzo ciekawe wzory. Wiele osób patrzyło na jej garnitur próbując rozszyfrować co przedstawia wzór na materiale z jakiego uszyty jest jej garnitur. Pod garniturem miała dopasowaną beżową bluzkę, podkreślającą jej smukłą sylwetkę. Ciemne okulary zasłaniały jej oczy, dodając tajemniczości jej i tak już enigmatycznej prezencji. Ludzie mogli się zastanawiać, kim jest ta kobieta urzekająca swoim wyglądem.
Gdy dotarła do portu, słychać było już z daleka rozkrzyczane mewy, które latając na różnych wysokościach wykonywały beczki, volty niczym olbrzymia grupa akrobacyjna. Patrzyła w górę, ale w pewnym momencie, usłyszała huk z silnika, fontanna wody wzbiła się do góry jakby ktoś trzymał olbrzymi wąż z wodą. Wszystkie siedzące na ziemi ptaki wystarszone wzbiły się agresywnie w górę.
„Benita! Jesteś, nareszcie - wykrzyknął Carla, obejmując ją serdecznie. „Mam Ci dzisiaj niezwykłą historię do opowiedzeniu”. Benita nie odwarcała głowy od fonntany i motorówki która ją robiła. Benita, Benita, Benita...-mówiła Carla -poptrz na mnie o co chodzi. Benita odpowiedziała. -Popatrz na tą motorówkę, dlaczego ona tak szybko mknie w kierunku otwartego morza.-Carla - nie zwracaj na to uwagi. Benita wiedziła już, że coś się wydarzyło, ale nie widziała co. Zobaczyła dwie postaci ubrane na czarno jak znikają, wsród palm obok muzeum morskiego.