Artykuł był inspirowany tekstem
https://www.heritagedaily.com/2026/10/roman-window-grille-discovered-at-augusta-raurica/159639
Źródło: HeritageDaily (Wielka Brytania)
Rzymska żelazna krata okienna odkopana w Augusta Raurica w Szwajcarii
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, Rzymianie mieli kraty w oknach? Myślałem, że mieli tylko togi i ciepłe łaźnie!
Muzcia: Muxio, w Augusta Raurica koło Bazylei archeolodzy wykopali rzadką, żelazną kratę okienną. To była osada niedaleko dzisiejszej granicy z Niemcami i Francją.
Muxio: Gdzie dokładnie ją znaleźli?
Muzcia: W zawalonym murze, jakieś półtora metra pod dzisiejszą ziemią. To ważne rzymskie miasto nad Renem. Badacze odsłaniali po prostu stary mur.
Muxio: Jak wygląda taka antyczna krata?
Muzcia: Pięć pionowych żelaznych prętów, dwie poziome listwy, a na końcach żelazne pierścienie. Listwy dawały całej kracie sztywność.
Muxio: A pierścienie do czego? Do wieszania prania?
Muzcia: Do mocowania kraty w drewnianej ramie okna. Znaleźli nawet dwa oryginalne gwoździe. Gwoździe trzymały kratę w otworze okna.
Muxio: Krata w całości przetrwała prawie dwa tysiące lat?
Muzcia: Pękła na dwie części, ale większość konstrukcji jest cała. Jedna część ma trzy pręty, druga dwa.
Muxio: Rzymskie domy miały duże okna na ulicę?
Muzcia: Raczej małe. Światło wpadało często przez wewnętrzne dziedzińce i ogrody. Krata wskazuje, że mur był zewnętrzną ścianą budynku.
Muxio: A szyby mieli, czy tylko dziurę i nadzieję?
Muzcia: Szkło weszło w pierwszym wieku, ale było drogie. Używano okiennic albo przezroczystego gipsu. Ten minerał łupano na cienkie, prześwitujące płytki.
Muxio: Gips w oknie? Rzymski styl naprawdę mnie zaskakuje.
Muzcia: Krata trafiła do magazynu muzeum, gdzie specjaliści ją zbadają i zakonserwują. Wiek i przeznaczenie budynku nadal są zagadką. Kraty chroniły przed złodziejami, ale wpuszczały światło i powietrze.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.