Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.heritagedaily.com/2026/10/roman-window-grille-discovered-at-augusta-raurica/159639

Źródło: HeritageDaily (Wielka Brytania)

Rzymska żelazna krata okienna odkopana w Augusta Raurica w Szwajcarii

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, Rzymianie mieli kraty w oknach? Myślałem, że mieli tylko togi i ciepłe łaźnie!

Muzcia: Muxio, w Augusta Raurica koło Bazylei archeolodzy wykopali rzadką, żelazną kratę okienną. To była osada niedaleko dzisiejszej granicy z Niemcami i Francją.

Muxio: Gdzie dokładnie ją znaleźli?

Muzcia: W zawalonym murze, jakieś półtora metra pod dzisiejszą ziemią. To ważne rzymskie miasto nad Renem. Badacze odsłaniali po prostu stary mur.

Muxio: Jak wygląda taka antyczna krata?

Muzcia: Pięć pionowych żelaznych prętów, dwie poziome listwy, a na końcach żelazne pierścienie. Listwy dawały całej kracie sztywność.

Muxio: A pierścienie do czego? Do wieszania prania?

Muzcia: Do mocowania kraty w drewnianej ramie okna. Znaleźli nawet dwa oryginalne gwoździe. Gwoździe trzymały kratę w otworze okna.

Muxio: Krata w całości przetrwała prawie dwa tysiące lat?

Muzcia: Pękła na dwie części, ale większość konstrukcji jest cała. Jedna część ma trzy pręty, druga dwa.

Muxio: Rzymskie domy miały duże okna na ulicę?

Muzcia: Raczej małe. Światło wpadało często przez wewnętrzne dziedzińce i ogrody. Krata wskazuje, że mur był zewnętrzną ścianą budynku.

Muxio: A szyby mieli, czy tylko dziurę i nadzieję?

Muzcia: Szkło weszło w pierwszym wieku, ale było drogie. Używano okiennic albo przezroczystego gipsu. Ten minerał łupano na cienkie, prześwitujące płytki.

Muxio: Gips w oknie? Rzymski styl naprawdę mnie zaskakuje.

Muzcia: Krata trafiła do magazynu muzeum, gdzie specjaliści ją zbadają i zakonserwują. Wiek i przeznaczenie budynku nadal są zagadką. Kraty chroniły przed złodziejami, ale wpuszczały światło i powietrze.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.