Artykuł był inspirowany tekstem

https://noticias.santacruz.gob.ar/organismos/entes-publicos/consejo-agrario-provincial/movimientos-de-los-pingueinos-de-magallanes-en-el-mar-de-cabo-virgenes

Źródło: Prensa Santa Cruz (Argentyna)

Pingwiny magellańskie z Cabo Vírgenes płyną nawet trzy i pół tysiąca kilometrów

Muxio: Zofio, pingwiny kojarzą mi się z lodem. A ty mówisz o Argentynie?

Muzcia: Tak, Marku. Na samym południu Patagonii jest rezerwat Cabo Vírgenes, pełen pingwinów magellańskich. To prowincja Santa Cruz, blisko wejścia do Cieśniny Magellana.

Muxio: Dużo ich tam mieszka?

Muzcia: Według spisu z ubiegłego roku około dwustu czterdziestu tysięcy. To najbardziej wysunięta na południe kolonia tego gatunku na kontynencie.

Muxio: I co nowego o nich wiadomo?

Muzcia: Naukowcy założyli kilku pingwinom małe nadajniki GPS i śledzili, gdzie pływają po jedzenie. Badania prowadzą naukowcy z prowincji razem z fundacjami i uniwersytetem.

Muxio: Daleko pływają?

Muzcia: Niektóre bardzo. Zimą płyną na północ, aż do wybrzeży Urugwaju, czyli od dwóch i pół do trzech i pół tysiąca kilometrów.

Muxio: To jak wakacje w ciepłych krajach! Wszystkie tak robią?

Muzcia: Nie. Część zostaje kilkaset kilometrów od kolonii. A wędrowcy potrafią spędzić w morzu nawet pół roku. Pływają też blisko ujścia La Platy.

Muxio: Czego szukają w wodzie?

Muzcia: Głównie sardynek i innych małych ryb. Jedna wyprawa po jedzenie trwa około półtora dnia. Pojedynczy pingwin pokonuje podczas niej nawet trzysta pięćdziesiąt kilometrów.

Muxio: A po co ludziom te mapy?

Muzcia: Okazało się, że pingwiny łowią na obszarze ponad pięciu i pół tysiąca kilometrów kwadratowych, ponad dwa razy większym, niż sądzono, często poza rezerwatem.

Muxio: Czyli trzeba lepiej chronić morze wokół nich.

Muzcia: Dokładnie. Badania będą trwały dalej, a w grudniu kolejne pingwiny dostaną nadajniki. Wtedy też naukowcy policzą wszystkie ptaki w kolonii.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.