Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Prensa Santa Cruz (Argentyna)
Pingwiny magellańskie z Cabo Vírgenes płyną nawet trzy i pół tysiąca kilometrów
Muxio: Zofio, pingwiny kojarzą mi się z lodem. A ty mówisz o Argentynie?
Muzcia: Tak, Marku. Na samym południu Patagonii jest rezerwat Cabo Vírgenes, pełen pingwinów magellańskich. To prowincja Santa Cruz, blisko wejścia do Cieśniny Magellana.
Muxio: Dużo ich tam mieszka?
Muzcia: Według spisu z ubiegłego roku około dwustu czterdziestu tysięcy. To najbardziej wysunięta na południe kolonia tego gatunku na kontynencie.
Muxio: I co nowego o nich wiadomo?
Muzcia: Naukowcy założyli kilku pingwinom małe nadajniki GPS i śledzili, gdzie pływają po jedzenie. Badania prowadzą naukowcy z prowincji razem z fundacjami i uniwersytetem.
Muxio: Daleko pływają?
Muzcia: Niektóre bardzo. Zimą płyną na północ, aż do wybrzeży Urugwaju, czyli od dwóch i pół do trzech i pół tysiąca kilometrów.
Muxio: To jak wakacje w ciepłych krajach! Wszystkie tak robią?
Muzcia: Nie. Część zostaje kilkaset kilometrów od kolonii. A wędrowcy potrafią spędzić w morzu nawet pół roku. Pływają też blisko ujścia La Platy.
Muxio: Czego szukają w wodzie?
Muzcia: Głównie sardynek i innych małych ryb. Jedna wyprawa po jedzenie trwa około półtora dnia. Pojedynczy pingwin pokonuje podczas niej nawet trzysta pięćdziesiąt kilometrów.
Muxio: A po co ludziom te mapy?
Muzcia: Okazało się, że pingwiny łowią na obszarze ponad pięciu i pół tysiąca kilometrów kwadratowych, ponad dwa razy większym, niż sądzono, często poza rezerwatem.
Muxio: Czyli trzeba lepiej chronić morze wokół nich.
Muzcia: Dokładnie. Badania będą trwały dalej, a w grudniu kolejne pingwiny dostaną nadajniki. Wtedy też naukowcy policzą wszystkie ptaki w kolonii.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.