Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: The Portugal Brief (Portugalia)
Ochra sprzed dwudziestu siedmiu tysięcy lat w dolinie Côa: twórcy rycin mogli też malować
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, w portugalskiej dolinie Côa archeolodzy znaleźli setki okruchów barwników. Wiesz, ile mają lat?
Muzcia: Muxio, pewnie więcej niż moja najstarsza kredka. Ile?
Muxio: Ponad dwadzieścia siedem tysięcy lat! Dotąd uważano, że ludzie mieszkali tam od około dwudziestu sześciu tysięcy.
Muzcia: Kopano na stanowisku Penascosa przy jednej ze skał. Wykop miał osiem metrów kwadratowych i trwał kilka miesięcy, a pomagali studenci z Lizbony. Najstarsza warstwa pochodzi z końca epoki zwanej graweckiem.
Muxio: Co to za barwniki?
Muzcia: Ochra, czyli tlenek żelaza, w kolorach żółtym, czerwonym, czarnym i brązowym. Mogła służyć jako klej, do garbowania skór albo do malowania.
Muxio: A czemu to takie ważne?
Muzcia: Bo sztuka w dolinie Côa to ryciny. Ludzie wybijali kamieniem w skale konie, byki i kozy. Teraz wiadomo, że mogli też malować.
Muxio: To gdzie są te obrazy?
Muzcia: Prawdopodobnie zniknęły, bo malowidła na otwartych skałach albo na skórach nie przetrwały deszczu i słońca. W jaskiniach jest inaczej. Może kiedyś badania pokażą, czy ochra dotykała skały, czy skóry.
Muxio: Co jeszcze robili tamci ludzie?
Muzcia: Garbowali skóry, robili broń myśliwską i rozpalali ogniska. Ciekawostka: gdy park powstał, znano sto dziewięćdziesiąt skał z rycinami, a dziś ponad tysiąc sześćset.
Muxio: Można to zobaczyć?
Muzcia: Tak! Na Penascosę jedzie się terenowym autem, a wycieczka trwa około półtorej godziny. Druga ciekawostka: są też nocne wizyty z latarkami, gdy ryciny widać najlepiej.
Muxio: Czyli pradawni artyści mieli pełną paletę kolorów, nie tylko dłuto.
Muzcia: Muxio, kupuję ochrę i maluję konia na kartonie. Ty ocenisz!
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.