Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.tudelft.nl/en/2026/tu-delft/the-science-behind-worlds-fastest-autonomous-racing-drone

Źródło: TU Delft (Holandia)

MonoRace z Delft: dron wyścigowy z jedną kamerą pokonał byłych mistrzów świata

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, słyszałaś o dronie z Delft, który ścigał się z ludźmi?

Muzcia: Muxio, tak! Naukowcy z Uniwersytetu Technicznego w Delft zbudowali system MonoRace. Dron leci sam i patrzy na tor tylko jedną kamerą. Ich praca ukazała się w czasopiśmie naukowym poświęconym robotyce.

Muxio: Jedną? Myślałem, że takie maszyny mają mnóstwo czujników.

Muzcia: Ma jeszcze czujnik ruchu, czyli jednostkę inercyjną. Nie korzysta z nawigacji satelitarnej ani z zewnętrznego śledzenia. Wszystko liczy mały komputer na pokładzie.

Muxio: Jak w takim razie widzi bramki na torze?

Muzcia: Sieć neuronowa rozpoznaje bramki na obrazie z kamery, a czujnik ruchu i model drona pomagają ustalić, gdzie jest i jak się porusza.

Muxio: Przy dużej prędkości obraz chyba się rozmywa.

Muzcia: Właśnie. Autorzy mówią, że obrazy są rozmyte i zniekształcone, a czasu na decyzję jest bardzo mało. Do tego zdarzają się zakłócenia kamery.

Muxio: Kto steruje silnikami?

Muzcia: Mała sieć neuronowa wydaje im polecenia bezpośrednio, pięćset razy na sekundę. Nauczyła się tego metodą uczenia ze wzmocnieniem.

Muxio: A gdzie to sprawdzili?

Muzcia: Na zawodach dronów autonomicznych w Abu Zabi w dwa tysiące dwudziestym piątym roku. Organizatorzy dali własny sprzęt i własny tor.

Muxio: I jak poszło?

Muzcia: Dron osiągał do stu kilometrów na godzinę. Pokonał inne zespoły autonomiczne i trzech byłych mistrzów świata sterujących dronami.

Muxio: Imponujące. Przyda się to poza wyścigami?

Muzcia: Muxio, badacze uważają, że podobne podejście może pomóc wielu robotom, od małych odkurzaczy po wielkie dźwigi portowe.

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.