Artykuł był inspirowany tekstem
https://www.tudelft.nl/en/2026/tu-delft/the-science-behind-worlds-fastest-autonomous-racing-drone
Źródło: TU Delft (Holandia)
MonoRace z Delft: dron wyścigowy z jedną kamerą pokonał byłych mistrzów świata
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, słyszałaś o dronie z Delft, który ścigał się z ludźmi?
Muzcia: Muxio, tak! Naukowcy z Uniwersytetu Technicznego w Delft zbudowali system MonoRace. Dron leci sam i patrzy na tor tylko jedną kamerą. Ich praca ukazała się w czasopiśmie naukowym poświęconym robotyce.
Muxio: Jedną? Myślałem, że takie maszyny mają mnóstwo czujników.
Muzcia: Ma jeszcze czujnik ruchu, czyli jednostkę inercyjną. Nie korzysta z nawigacji satelitarnej ani z zewnętrznego śledzenia. Wszystko liczy mały komputer na pokładzie.
Muxio: Jak w takim razie widzi bramki na torze?
Muzcia: Sieć neuronowa rozpoznaje bramki na obrazie z kamery, a czujnik ruchu i model drona pomagają ustalić, gdzie jest i jak się porusza.
Muxio: Przy dużej prędkości obraz chyba się rozmywa.
Muzcia: Właśnie. Autorzy mówią, że obrazy są rozmyte i zniekształcone, a czasu na decyzję jest bardzo mało. Do tego zdarzają się zakłócenia kamery.
Muxio: Kto steruje silnikami?
Muzcia: Mała sieć neuronowa wydaje im polecenia bezpośrednio, pięćset razy na sekundę. Nauczyła się tego metodą uczenia ze wzmocnieniem.
Muxio: A gdzie to sprawdzili?
Muzcia: Na zawodach dronów autonomicznych w Abu Zabi w dwa tysiące dwudziestym piątym roku. Organizatorzy dali własny sprzęt i własny tor.
Muxio: I jak poszło?
Muzcia: Dron osiągał do stu kilometrów na godzinę. Pokonał inne zespoły autonomiczne i trzech byłych mistrzów świata sterujących dronami.
Muxio: Imponujące. Przyda się to poza wyścigami?
Muzcia: Muxio, badacze uważają, że podobne podejście może pomóc wielu robotom, od małych odkurzaczy po wielkie dźwigi portowe.
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.