Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Guinness World Records (Wielka Brytania)
Esmée Gummer: rekord świata, siedemdziesiąt sześć klubów biegowych w dziewięćdziesiąt dziewięć dni
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, Brytyjka Esmée Gummer pobiła rekord świata, prowadząc kluby biegowe w siedemdziesięciu sześciu miastach. Słyszałaś o takim maratonie towarzyskim?
Muzcia: Muxio, ja prowadzę klub tylko na kanapie. Ile przebiegła?
Muxio: Pięć tysięcy kilometrów.
Muzcia: Przez Wielką Brytanię i Irlandię, przez dziewięćdziesiąt dziewięć dni z rzędu. Średnio pięćdziesiąt kilometrów na dobę, czyli więcej niż maraton. Pogoda bywała kapryśna, ale ona się nie poddawała.
Muxio: Gdzie spała?
Muzcia: W kamperze. Wyruszyła z Inverness w Szkocji dwudziestego siódmego czerwca i biegła od miasta do miasta. Codziennie inne miasto, nowi ludzie i ta sama ogromna energia.
Muxio: Co to za kluby?
Muzcia: Darmowe biegi na pięć kilometrów dla każdego. Można było biec, truchtać, iść albo jechać na wózku. Mogli przyjść zarówno doświadczeni sportowcy, jak i zupełni początkujący.
Muxio: Kto wygrywał?
Muzcia: Wszyscy, bo Esmée celowo kończyła ostatnia, żeby nikt nie czuł się zostawiony w tyle. Piękny gest.
Muxio: Ile osób przyszło?
Muzcia: Sześć tysięcy sześćset osiemdziesiąt cztery. Do Londynu dotarła trzeciego października, a w sumie biegła pięćset osiemdziesiąt godzin. To niemal dwadzieścia cztery dni biegania bez przerwy.
Muxio: A podbiegi?
Muzcia: Łączne podejście wyniosło sześćdziesiąt dwa tysiące metrów, czyli jak siedem wejść na Everest. Przy okazji zebrała tysiące funtów na cele dobroczynne.
Muxio: Ma trzydzieści pięć lat i chce pokazać, że ruch jest dla każdego, bez względu na wiek i formę. Jej biegi były otwarte i przyjazne dla wszystkich.
Muzcia: Muxio, od jutra zakładam klub biegowy i też kończę ostatnia!
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.