Artykuł był inspirowany tekstem

https://www.guinnessworldrecords.com/news/2026/10/from-paralysis-to-world-record-how-runner-esmee-conquered-the-equivalent-of-7-everests

Źródło: Guinness World Records (Wielka Brytania)

Esmée Gummer: rekord świata, siedemdziesiąt sześć klubów biegowych w dziewięćdziesiąt dziewięć dni

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, Brytyjka Esmée Gummer pobiła rekord świata, prowadząc kluby biegowe w siedemdziesięciu sześciu miastach. Słyszałaś o takim maratonie towarzyskim?

Muzcia: Muxio, ja prowadzę klub tylko na kanapie. Ile przebiegła?

Muxio: Pięć tysięcy kilometrów.

Muzcia: Przez Wielką Brytanię i Irlandię, przez dziewięćdziesiąt dziewięć dni z rzędu. Średnio pięćdziesiąt kilometrów na dobę, czyli więcej niż maraton. Pogoda bywała kapryśna, ale ona się nie poddawała.

Muxio: Gdzie spała?

Muzcia: W kamperze. Wyruszyła z Inverness w Szkocji dwudziestego siódmego czerwca i biegła od miasta do miasta. Codziennie inne miasto, nowi ludzie i ta sama ogromna energia.

Muxio: Co to za kluby?

Muzcia: Darmowe biegi na pięć kilometrów dla każdego. Można było biec, truchtać, iść albo jechać na wózku. Mogli przyjść zarówno doświadczeni sportowcy, jak i zupełni początkujący.

Muxio: Kto wygrywał?

Muzcia: Wszyscy, bo Esmée celowo kończyła ostatnia, żeby nikt nie czuł się zostawiony w tyle. Piękny gest.

Muxio: Ile osób przyszło?

Muzcia: Sześć tysięcy sześćset osiemdziesiąt cztery. Do Londynu dotarła trzeciego października, a w sumie biegła pięćset osiemdziesiąt godzin. To niemal dwadzieścia cztery dni biegania bez przerwy.

Muxio: A podbiegi?

Muzcia: Łączne podejście wyniosło sześćdziesiąt dwa tysiące metrów, czyli jak siedem wejść na Everest. Przy okazji zebrała tysiące funtów na cele dobroczynne.

Muxio: Ma trzydzieści pięć lat i chce pokazać, że ruch jest dla każdego, bez względu na wiek i formę. Jej biegi były otwarte i przyjazne dla wszystkich.

Muzcia: Muxio, od jutra zakładam klub biegowy i też kończę ostatnia!

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.