Artykuł był inspirowany tekstem

https://regional.kompas.com/read/2022/02/23/195823578/permainan-bakiak-asal-sumatera-barat-cara-bermain-dan-tujuan

Źródło: Kompas (Indonezja)

Balap bakiak: indonezyjski wyścig na wspólnych drewnianych sandałach

Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:

Muxio: Muzciu, szukam gry na rodzinny piknik, w której wszyscy muszą współpracować.

Muzcia: Muxio, spróbujcie indonezyjskiej gry bakiak. To wyścig na wspólnych drewnianych sandałach.

Muxio: Wspólnych sandałach? Jak to w ogóle możliwe?

Muzcia: Bakiak do zabawy to długa deska, na której stają razem trzy osoby albo więcej. Każdy wsuwa stopy pod paski. Według indonezyjskiej prasy gra pochodzi z Sumatry Zachodniej. Nie wiadomo dokładnie, kiedy się pojawiła, ale popularna jest tam od lat siedemdziesiątych.

Muxio: A w innych częściach Indonezji też tak grają?

Muzcia: Na Jawie takie drewniane sandały też są znane, nazywa się je bakiak albo teklek.

Muxio: A kiedy w Indonezji najczęściej się w to gra?

Muzcia: Często podczas obchodów święta niepodległości Indonezji, siedemnastego sierpnia. Grają drużyny, a sama gra jest tradycyjną zabawą dzieci.

Muxio: Brzmi wesoło. A jakie są zasady wyścigu?

Muzcia: Drużyny ścigają się do mety. Trzeba stawiać kroki w tym samym tempie i pilnować, żeby nikt się nie przewrócił.

Muxio: A kto mówi, kiedy zrobić krok?

Muzcia: Osoba z przodu wydaje komendy, żeby cała drużyna szła tym samym krokiem. Wygrywa drużyna, która najszybciej dotrze do mety.

Muxio: A co ta gra daje uczestnikom poza samą zabawą?

Muzcia: Uczy zgrania, bo jeśli ktoś nie słucha poleceń, przewraca się cała drużyna. Pomaga też budować przyjaźnie.

Muxio: Super, Muzciu! Zbijemy z dziadkiem długą deskę i zrobimy rodzinny wyścig.

Muzcia: Pamiętajcie tylko, żeby słuchać osoby z przodu i stawiać kroki równo. Udanej zabawy, Muxio!

Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.