Artykuł był inspirowany tekstem
Źródło: Department of Conservation (Nowa Zelandia)
Bąk australijski w Nowej Zelandii: dron z kamerą termowizyjną podgląda gniazda
Posłuchaj rozmowy Muxio i Muzci:
Muxio: Muzciu, jaki ptak najlepiej gra w chowanego?
Muzcia: Muxio, może bąk. W Nowej Zelandii nazywa się matuku-hūrepo. Ma świetny kamuflaż, jest płochliwy i mieszka na mokradłach, do których trudno dojść.
Muxio: To jak się go liczy, skoro nikt go nie widzi?
Muzcia: Do tej pory głównie słuchając nawoływań samców. Dlatego o samicach i o tym, jak udają się ich lęgi, wiadomo stosunkowo mało.
Muxio: A teraz coś się zmieniło?
Muzcia: Tak. Nowozelandzki Departament Ochrony Przyrody użył dronów z kamerą termowizyjną i nagrań w wysokiej rozdzielczości.
Muxio: Kamera termowizyjna widzi ciepło, prawda? Czyli ciepłego ptaka w zimnych trzcinach?
Muzcia: Właśnie. Operator drona Daniel Manchester mówi, że to jak szukanie igły w stogu siana. Najpierw widać małą białą kropkę, potem przybliża się obraz.
Muxio: Gdzie to było?
Muzcia: W regionie Canterbury, wokół jeziora Te Waihora, zwanego też jeziorem Ellesmere.
Muxio: Dużo jest tych bąków? Co one w ogóle jedzą?
Muzcia: Małe ryby, także węgorze. A bąków jest niewiele. W całym kraju mniej niż tysiąc, a w samym Canterbury mniej niż pięćdziesiąt ptaków.
Muxio: To każde gniazdo jest na wagę złota.
Muzcia: Dokładnie. Strażniczka Allanah Purdie mówi, że drony to przełom, bo pieszo nie dałoby się sprawnie znaleźć gniazd bez niepokojenia ptaków.
Muxio: Czyli dron nie przeszkadza, tylko pomaga podglądać z góry, bez wchodzenia w trzciny.
Muzcia: Tak. A do końca listopada ludzie w całym kraju nasłuchują o świcie i o zmierzchu ich niskiego buczenia i zapisują nawoływania. Brawo dla bąka!
Artykuł powstał przy pomocy AI Grok.